Vakantie naar Kenia (reisverhaal familie de Zwart en Terlouw in juli 2009)
De vakantie van Carl, Lucienne en zoon Dylan(9) zit er weer op: wat wij dachten dat een spectaculaire vakantie zou worden is meer dan uitgekomen. Kenia is een land met verrassingen die wij niet hadden kunnen vermoeden. Onder de indruk van de natuur en de wilde dieren waren we al snel en zijn we nog steeds. Maar de bevolking van Kenia verraste ons nog het meest. De vriendelijkheid en gastvrijheid hebben wij absoluut in geen enkel ander land op deze wijze mogen ervaren. En het is allemaal absoluut gemeend en echt. Je moet je bedenken dat een gemiddeld salaris van een beveiligingsbeamte ongeveer € 1,90 per dag is. Een dag is 12 uur werken, 6 dagen per week. Wij voelden ons dan ook zeer ongemakkelijk als Europeaan die toch maar genoeg geld heeft om vakantie te houden in Afrika, en wij vroegen ons af of wij iets konden bijdragen aan deze samenleving. Wij werden door Dennis een van de jongens die probeert excursies te verkopen op het strand, meegenomen naar de wijk Bambolulu bij Mombassa. Dit is een gemeenschap waar de huizen niet groter zijn dan een kamer van 4 x 4 meter, waar water op een centraal punt getapt kan worden, waar geen vuilnis ophaaldienst is en geen riolering. De mensen zijn heel vaak werkloos maar proberen dan stuk voor stuk geld te verdienen door zelf dingen te maken of groente te verbouwen en dat te verkopen. Kortom iedereen is bezig met in leven blijven. De kinderen mogen allemaal naar school in Kenia. Dat is prachtig geregeld, maar….. zij moeten zelf transport, boeken, pennen en hun uniform betalen, dat kost ongeveer € 90 euro per jaar, Als je bedenkt dat je vader en moeder als ze werk hebben maar € 600,-- per jaar verdienen, dan kun je je voorstellen dat veel kinderen niet naar zo’n school kunnen gaan.
Morning Star School - Bambolulu - Kenia
Daarom is de Morning Star School in Bambolulu zo’n goed initiatief. Hier kunnen de kinderen gratis naar school. Zij maken zelf het lesmateriaal, geven de kinderen een potlood en het schooluniform is niet verplicht of je gebruikt een 2e, 3e of 4e hands blouse van de oudere kinderen. Ook krijgen de kinderen hier te eten, als het lukt smiddags en s-avonds. Want thuis is er meestal niet genoeg eten. Het gaat hier vooral om weeskinderen of kinderen met alleen een vader of moeder. Ook kinderen van zieke ouders komen hier De klasjes zijn eenvoudig en flink gevuld met schoolbankjes. Sommige klasjes hebben nog geen ramen en er is een gat gehalk in de muur om licht te hebben. Voor nog niet alle 64 kinderen was er een schoolbankje. Daarom moesten er continue 20 kinderen gaan sporten of buiten de school iets doen. Toen wij er waren hebben wij 3 schoolbankjes kunnen geven. Met onze eigen ogen hebben wij gezien dat deze bankjes werden gemaakt en neergezet voor de kinderen. Ze waren er ontzettend blij mee.
Voor ons is dit een reden om in contact te blijven met deze school. De Zwart facilitaire diensten wil in de toekomst deze school blijven steunen door maandelijks een bedrag te schenken voor de schoolmaterialen en het eten voor de kinderen. Dit is voor ons geen hoog bedrag maar voor de school een enorme steun. Als we er weer naar toe gaan willen we extra koffers meenemen met kinderkleding, T-shirts, pennen, potloden, schriftjes enzovoort. Op de foto zie je de jongste klas waar kinderen vanaf 2 a 3 jaar voor ons staan te zingen. Er zijn 3 klasjes. Hoe ouder de kinderen hoe kleiner de klas. De oudste kinderen worden toch al eerder thuis gehouden om voor de kinderen te zorgen of om mee te werken met de dieren of op het land. Een meisje van 9 met haar broertje of zusje op de arm is geen uitzondering.
Lucienne Terlouw