Fam. Derlagen uit Zaanstad

Hallo. Iedereen die dit leest, zal denk ik zeggen; 
“daar zijn we ook geweest. of misschien nog van plan om te gaan”. 

Wij Herman en Nynke zijn 16 oktober 2009,vertrokken voor een reis naar Kenia,voor 16 dagen.
Ik had vooraf e-mail contact met Lucienne gehad, en zo zijn we er toe gekomen om naar het Morning Star School te gaan. We hadden spullen voor de school in een koffer meegenomen, en extra dingen van Lucienne, die ze naar ons had opgestuurd. Hoe zal het er uit zien daar in Kenia? We hadden er een beetje een voorstelling van inmiddels; natuurlijk, de wilde dieren zien. 





En we gingen naar het schooltje….

Ik kan een ieder de reis aanbevelen, het was mooi, en droevig tegelijk om te zien hoe de mensen daar wonen, maar toch met weinig tevreden zijn en altijd een glimlach op het gezicht hebben.
Ik denk dat dit heel veel zegt, daar kunnen wij nog wat van leren.

Na een paar dagen hebben we Eric en Jared gebeld, zij hebben ons opgehaald bij het hotel, er waren 2 kinderen mee gekomen, dat was zo lief. We zijn eerst door het dorp Bambolulu,gelopen, hoe die mensen leven is onvoorstelbaar, er gaat erg veel door je heen als je daar loopt: hoe goed wij westerlingen het hebben en dat die mensen met zo weinig tevreden zijn.
Ze hebben weinig keus, de armoede is daar erg. Zoals de huizen waarin ze leven, dat kunnen wij ons niet voorstellen. Die worden gemaakt van modder, dat droog wordt, maar als het regent dan kan er een gat in komen of nog erger. Wij hebben ramen, zij niet dus hebben zij het vrij donker binnen. 

Toen we bij het schooltje kwamen werden we met muziek verwelkomd, dan laat je een traan zo ontroerend was het. Er werd gezongen en gedanst, gelukkig hadden we water meegenomen want het was erg heet, Eric hield een paraplu boven ons hoofd zodat we een beetje in de schaduw zaten.( zie foto) Iedere klas deed iets voor ons, het was prachtig. Toen gingen we de klassen binnen, en konden we zien hoe ze les kregen. 




We hebben de spullen gegeven en dan zie je de blije gezichten. Helaas was het weer tijd om naar ons hotel terug te gaan. We hadden veel om over na te denken en te praten.
Dit bezoek zullen we zeker niet meer vergeten, wie weet gaan we nog een keer terug.
Fijn om te weten dat er zoveel mensen zijn die om ze geven, en hun op wat voor manier een warm hart toe dragen.

Herman en Nynke Derlagen