Fam van Vessem uit Dorst

PIET en ELS van VESSEM Dorst Nbr.

Alweer voor de tiende keer naar Kenia.

Maar nu met een speciale missie. Al hadden we in Mombasa al wel de nodige schooltjes gezien in al die jaren.
Mede door een tip van onze dochter zjin we bij Morningstar terecht gekomen. Na het lezen van de site en de contacten met Lucienne zijn we er voor gegaan.
Ruim van te voren al laten weten aan Familie en vrienden wat we van plan waren. Dan begint de bal te rollen en krijg je van al die mensen geld, soms heel veel geld kleding en speelgoed.

Dan is het moment om te vertrekken aangebroken,en denk je hoe krijg ik dat allemaal in godsnaam mee. Maar het is gelukt. Toen we een week in mombasa waren contact gezocht met Eric en Jared. 6 november was de dag, gepakt en gezakt werden we opgehaald door Eric en Jared en 4 kinderen. Op naar Bambolulu dat was voor ons geen onbekend terrein. Vanuit het hotel hadden we Vivian meegenomen, een meisje die we al jaren kennen.

Hoewel we heus wel iets gewend waren waren we toch weer onder de indruk. Als je er aan komt geloof je je eigen ogen niet, wat een bittere armoe. Wat opvalt is de blijdschap bij die kinderen en vooral de lachende gezichtjes. De eerste indruk was bij het zien van de kinderen dat goed  voor ze gezorgd wordt. Het geld gaat niet in de achterzak van de leidingevende, zoals zo vaak gebeurd.

Maar dit heb je zelf in de hand, Eric en Jared rapporteren altijd naar gulle gevers en naar Lucienne wat ze met het geld doen. Er wordt ook altijd door iedereen op aangestuurd het geld ook voor eten uit te geven. Hoewel dit niet zo zichtbaar is als een schoolbank bijvoorbeeld.

Toen begon de voordracht van zang en dans in iedere klas werd wel wat gedaan,heel ontroerend. Na het optreden werd het tijd om de koffers uit te pakken. Er kwam geen eind aan, elke keer kwamen er 4 of 5 kinderen in het gebouwtje, geen getrek en gesjouw, Eric wist precies wie er nu aan de beurt was, heel goed geregeld.

Van onze kleinkinderen Rens Sjoerd en Lou-Lou die ook geld meegegeven hadden moesten we een lollie, een ballon en een touwtje uitdelen aan alle kinderen. Waarom een touwtje?  Nou aan een ballon zonder touwtje daar hebben ze niets aan. Daar is over nagedacht.

Nu kwam de zakelijke kant aan de beurt, wat was er erg hard nodig? Ze wilde graag de buitenboel en de klasjes opgeknapt hebben wat boekenkasten, een informatiebord, een buitenmuur afwerken of stucadoren misschien een douche en wc, wat geld voor geneesmiddelen en eventueel eten. Daar over gepraat en het werd het in werking gezet. Met een gevoel vanwat zal het allemaal worden gingen we terug naar het hotel.

Een week later zijn weer op bezoek geweest om te kijken wat er allemaal al opgeknapt is. Maar je gelooft je eigen ogen niet, buiten was alles opgeknapt ook de klasjes, De douche en wc waren bijna klaar, het informatie bord, de boekenkasten en de buitenmuur was afgewerkt. Eric, Jared en kinderen waren er blij mee. Voor ons was het een heel bewogen vacantie en we gaan zeker nog een keer terug.

Als je op vacantie gaat naar Kenia moet je dit gezien hebben. Maar neem vooral contact op met Lucienne want er lopen daar ook kapers op de kust, zelf meegemaakt. Mensen die zeggen dat je niet naar Bambolulu (Morning Star) moet gaan want ze weten heel wat beters maar vertrouw op je zelf dan komt het goed. (In dit land krijgt een brenger van een toerist bijna altijd een commissie, de Morning Star wil hier niet aan meedoen want het gaat vaak om hoge commissie die gevraagd wordt, De Morning Star heeft hier met Lucienne over gepraat en afgesproken het zonder die contactpersonen te doen en op het netwerk van ons te vertrouwen, Lucienne)

Dit was voor ons een heel bewogen vacantie en wij gaan zeker weer eens kijken.  Met dank aan Eric, Jared, kinderen van Morningstar en Lucienne Maar de meeste dank aan familie en vrienden voor jullie giften en steun.



Piet en Els van Vessem