Charmaine Duijker uit IJmuiden
Morningstar Children Centre, Maart 2011

Na wat te hebben georiënteerd op diverse sites, kwam ik op de site van het Morningstar Children Centre. De verhalen en de foto’s spraken mij meteen erg aan. Daar wilde ik heen als ik in Kenia was! Ik heb contact gezocht met Lucienne, en zo kwam ik in contact met Eric. Eric is het hoofd van het Morningstar Children Centre. Na wat heen en weer te hebben gemaild, hebben we afgesproken dat Eric ons 16 maart in het hotel zou ophalen. Op 14 maart 2011 stond ik samen met 2 vriendinnen op Schiphol met een koffer vol met potloden, pennen, kleding, shampoo, tandenborstels, tandpasta en speelgoed voor de kinderen van het Morningstar Children Centre. Na een lange reis van 11 uur, kwam we om half 9 lokale tijd aan op de airport van Kenia. Vanuit daar werden we met de bus naar het hotel gebracht. We hebben zoveel indrukken tijdens de busrit opgedaan! De huizen waren gemaakt van zakken, hout en golfplaten. Je hebt erover gelezen, maar het maakt heel veel indruk als je het allemaal in het echt ziet. In het hotel hebben we nog een drankje gedaan, en daarna zijn we op tijd gaan slapen.
Op 16 maart 2011 kwamen Eric, Jared en 4 kindjes van het Morningstar Children Centre ons ophalen. We werden heel hartelijk ontvangen, en we voelde ons meteen op ons gemak. Er stond een busje klaar die ons naar het Morningstar Children Centre zou brengen. Eenmaal aangekomen bij het Morningstar Children Centre, kwamen en tientallen kinderen naar het busje toe gerend. Er waren zoveel kinderen, en ze wilde allemaal onze handen vasthouden. De kinderen namen ons mee naar het eerste klaslokaal. De kinderen zaten op schoolbankjes met allemaal een schrift en een potlood voor zich. Ook stond er een schoolbord waar een aantal woorden in het engels op geschreven stond. In iedere klas zongen de kinderen een liedje voor ons, of ze deden een klein toneelstukje.
Na alle lokalen bezocht te hebben, namen Eric en Jared ons mee het dorpje in. Tijdens de wandeling door het dorpje vertelde Eric en Jared over het leven in de sloppenwijk. De huizen zijn erg klein, en ze leven vooral buiten. Buiten zagen we dat de mensen eten aan het bereiden waren, of kleding in een ton aan het schoonmaken waren. Het viel ons op dat er nog kinderen rondliepen in het dorpje. Er werd verteld dat er nog niet genoeg lokalen zijn om alle kinderen de gehele dag les te geven. Daarom worden de kinderen onderverdeeld. Er gaat een groep kinderen s’ochtends naar school, en er gaat een groep s’middags naar school.
Terug in het schooltje vertelde Eric wat er nodig was in het Morningstar Children Centre. Op de Eerste plaats kwam het eten, en daarna schoolspullen. We hebben een gift gegeven, en dat werd keurig genoteerd in een schrift, zodat het ook met Lucienne besproken zou worden. Van die gift zou er eten gekocht worden. We hadden ook een aantal tassen met spullen meegenomen. We hebben aan de kinderen potloden, pennen en ballonnen uitgedeeld. Het was geweldig om te zien hoe blij de kinderen ermee waren! De andere spullen werden door Eric en Jared uitgedeeld tijdens het lesgeven, omdat we daarvan niet genoeg voor ieder kind hadden. Als een kind een goed antwoord in de klas zou geven, dan mochten ze iets uitzoeken.
We hebben de kinderen gedag gezegd, en Eric en Jared brachten ons weer terug naar het hotel. Terug in het hotel moesten we even bijkomen van de ervaringen die we hadden opgedaan. De mensen daar zijn zo vriendelijk, en ze waren zo blij met onze komst. Het gaf ons een goed gevoel dat het geld en de spullen die we hebben gedoneerd goed terecht kwamen.
Groetjes Charmaine Duijker uit IJmuiden.